Po zakupie Kindle’a, kiedy jeszcze nie wiedziałem, że na Amazonie są całe masy darmowych i wyjątkowo tanich książek postanowiłem wykorzystać okazję i nadrobić zaległości. Jest cała masa książek, które człowiek zwyczajnie przeczytać powinien – tzw. pozycje klasyczne – a których nigdy nie miałem czasu przeczytać. Mam na myśli na przykład Szekspira, Czechowa, Reymonta czy Edgara Alana Poe.
Czytać lubiłem chyba od zawsze. Nie lubiłem tylko być zmuszany do czytania Ani z kolorowego pagórka czy innych Lalek, tylko dlatego, że kto je uznał za tzw. kanon. Chyba nic tak nie zabija miłości do książek jak obowiązkowe lektury szkolne. W każdym razie od kiedy nie jestem już zmuszany do czytania, skończyły się nocne koszmary z książ… lekturą w roli głównej. Co więcej, od niedawna jestem szczęśliwym posiadaczem Kindle 4, dzięki któremu czytam jeszcze więcej i częściej, ponieważ noszenie ze sobą książki (a nawet kilkudziesięciu) nie wymaga noszenia oddzielnego plecaka.
Świadectwo Judasza to książka mieszcząca się w modnym ostatnio nurcie pseudo historycznej powieści fantastycznej nawiązującej do mitów wczesnego chrześcijaństwa. Popularność tego rodzaju książek wzrosła po publikacji “Kodu Leonarda da Vinci” Dana Browna. Książki pisane językiem sugerującym iż treść powstała w wyniku głębokiej i rzetelnej analizy materiałów naukowych. Szczęśliwie Rainer M. Schröder broni się przed pseudonaukowym tonem serwując powieść historyczną zainspirowaną jedynie pewnymi histoprycznymi wydarzeniami.
Styczniowych pozycji już nie będę opisywał. Natomiast co do lutowych to poniżej postaram się w miarę dokładnie opisać te pozycje, które udało mi się przeczytać przez styczeń. Natomiast postaram się notować informacje o lutowych pozycjach. Ten wpis powstaje w ciągu całego miesiąca, ponieważ uznałem, że nie będę co tydzień recenzował jednej książki.